
Zo ligt onze kleine man in zijn bedje, in een bakerzak.
En eigenlijk, is het helemaal niet gek dat ie zich lekker veilig voelt in zo'n coconnetje, in de baarmoeder is het immers ook klein en warm en veilig.
Hij ligt nu weer in bed, hij zal zo in slaap vallen. Het is goed om hem wakker te slapen te leggen, zodat ie leert om zelf in slaap te vallen.
Maar, vaak hoor je hem nog wel even piepen voor het slapen, waarschijnlijk heeft ie dat dan gewoon even nodig.
Gisteren was hij alweer 5 weken oud, bizar hoe snel dat gaat! We kregen gister bezoek van een mevrouw van het consultatiebureau, een verlate intake, hij was daar niet goed aangemeld via de gemeente. Nu belde JJ gister met het gemeentehuis, blijkt dat de hele aangifte niet goed is gegaan, en Tobias dus helemaal niet bestaat in hun register... Sneu is dat, kun je er weer achteraan.
Maar goed, JJ ging vanochtend direct maar naar Schiedam, want daar is Tobias geboren en moet daar dan dus ook aangegeven worden. Hopen dat het nu allemaal goed gaat.
Begin December moet ik met beide boys naar het cb, Tobias krijgt dan zijn eerste prikje. Zielig.. Maar het moet even gebeuren. Liever die prikjes dan dat ie die enge ziektes krijgt hoor!
Gisteravond naar de kapper geweest, heerlijk even weer een stukje eraf. Niet veel hoor, maar gewoon wat nodig was. Ik was al een half jaar niet geweest, dus het mocht wel even.
Vandaag lekker een dagje in huis, beetje freubelen, beetje opruimen. Ik heb een fantastisch leuk patroon van een knuffel, daar wil ik ook nog aan beginnen denk ik. Maar daarover morgen weer meer, heb ik dan ook weer iets te schrijven.